بیدل دهلوی

باغی که بهارش همه سنگ است دل اوست دشتی که غبارش همه آب است دل ما

سعدی

آب حیاتِ من است، خاکِ سرِ کویِ دوست

بیدل دهلوی

شبنم وصالِ گل طلبید آب شد ز شرم از هر که هر چه می‌طلبی اینچنین طلب

بیدل دهلوی

سرمایه ی حباب به غیر از محیط چیست؟ آبِ تو آبِ ما و هوایت هوای ماست

سعدی

دردی است در دلم که گر از پیشِ آبِ چشم برگیرم آستین ، برود تا به دامنم

سعدی

خاکِ من زنده به تاثیرِ هوای رخ توست سازگاری نکند آب و هوایِ دگرم

سعدی

حدیث عشق چه حاجت که بر زبان آری به آبِ دیده‌ی خونین نبشته صورتِ حال