حسرت همدانی

تا تو آن زلف پریشانِ پر از خم داری عاشقان را همه آشفته و درهم داری

حسرت همدانی

بیا که خاطرِ مجموع عاشقان بی تو چو زلف در همت آشفته و پریشان است