Tag: جان

حافظ

هر آنکه رویِ چو ماهت به چشمِ بد بیند
بر آتشِ تو به جز جانِ او سپند مباد

حافظ

نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند
جوانانِ سعادتمند پندِ پیرِ دانا را

حافظ

من ایستاده تا کنمش جان فدا چو شمع
او خود گذر به ما چو نسیمِ سحر نکرد

حافظ

عزمِ دیدارِ تو دارد جانِ بر لب آمده
بازگردد یا برآید؟ چیست فرمانِ شما

حافظ

سر و زر و دل و جانم فدایِ آن یاری
که حقّ صحبتِ مهر و وفا نگه دارد

حافظ

ز چشمِ شوخِ تو جان کی توان بُرد
که دایم با کمان اندر کمین است

حافظ

راهی‌است راه عشق که هیچش کناره نیست
آنجا جز آن‌که جان بسپارند چاره نیست

حافظ

دل در هوسِ روی تو ای مونسِ جان
خاکِ راهیست که در دستِ نسیم افتاده‌ست

حافظ

خیالِ رویِ تو در هر طریق همرهِ ماست
نسیمِ مویِ تو پیوندِ جانِ آگهِ ماست

حافظ

چو بشنوی سخنِ اهلِ دل مگو که خطاست
سخن‌شناس نَه‌ای جانِ من خطا اینجاست