سید مهدی موسوی

من درکی از سیاه میانِ سپیدی ام من پوچی‌ام ، عصاره ای از ناامیدی‌ام

حسرت همدانی

مرا دلبر به کام و مدعی را بگو خاک سیه کن بر سر امشب

رودکی

شاد زی با سیاه چشمان شاد که جهان نیست جز فسانه و باد

حسرت همدانی

سیه روز آن کسی کو را نباشد به سر سودایِ زلفِ نازنینی

بیدل دهلوی

خورشید در کنار و به شب غوطه خورده ایم آه از سیاهیِ نظرِ دوربینِ ما

حسرت همدانی

شد سیه روزِ من از یک نگهت چشمِ بد دور ز چشم سیه ات