سعدی

من ترکِ وصال تو نگویم الاّ به فراقِ جسم و جانم

سعدی

چنانت دوست می‌دارم که گر وقتی فراق افتد تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم

سعدی

باز آ که در فراق تو چشم امیدوار چون گوشِ روزه دار بر الله اکبر است

سعدی

ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست گر امیدِ وصل باشد همچنان دشوار نیست