بیدل دهلوی

از صدف ریزد گهر وز پسته مغز آید برون چون شود گرم تکلم لعل خندان شما

هاتف اصفهانی

بوسه ای چند ز لعل ِ لب تو می‌طلبم بشنوم تا ز لب لعل تو دشنامی چند