بیدل دهلوی

اشک یک لحظه به مژگان بار است فرصت عمر همین مقدار است

بیدل دهلوی

عبث تعلیم آگاهی مکن افسرده طبعان را که بینایی چو چشم از سرمه ممکن نیست مژگان را