رهی معیری

ای بهتر از جوانی و ای خوشتر از امید طی گشت در امید وصالت جوانیم

رهی معیری

آید وصال و هجر غم انگیز بگذرد ساقی بیار باده که این نیز بگذرد

سعدی

من ترکِ وصال تو نگویم الاّ به فراقِ جسم و جانم

سعدی

مرا با دوست ، ای دشمن وصال است تو را گر دل نخواهد دیده بردوز

بیدل دهلوی

عیش وصال و ذوق کنار آرزوی کیست ماییم و حرف بوسی از آن آستان لب

سعدی

دلِ دردمندِ ما را که اسیرِ توست یارا به وصال مرهمی نِه ، چو به انتظار خَستی