Tag: کار

حافظ

هر گَه که دل به عشق دهی خوش دمی بوَد
در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست

حافظ

هر سرِ مویِ مرا با تو هزاران کار است
ما کجائیم و ملامتگرِ بیکار کجاست

حافظ

همه کارم ز خودکامی به بدنامی کشید آخر
نهان کی مانَد آن رازی کزو سازند محفل‌ها

حافظ

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هر کسی آن دِرَوَد عاقبتِ کار که کِشت

حافظ

مرا به کارِ جهان هرگز التفات نبود
رخِ تو در نظرِ من چنین خوشش آراست

حافظ

غلامِ همّتِ آن نازنینم
که کارِ خیر بی روی و ریا کرد

حافظ

صلاحِ کار کجا و منِ خراب کجا؟
ببین تفاوتِ رَه کز کجاست تا به کجا

حافظ

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت
عمری است که عمرم همه در کار دعا رفت

حافظ

دارم عجب ز نقشِ خیالش که چون نرفت
از دیده‌ام که دم به دمش کار شست و شوست

حافظ

خدا چو صورتِ ابروی دلگشای تو بست
گشادِ کارِ من اندر کرشمه های تو بست