سعدی

گر رَوَد نامِ من اندر دهنت باکی نیست پادشاهان به غلط یادِ گدا نیز کنند

سعدی

دانی از دولتِ وصلت چه طلب دارم؟ هیچ! یادِ تو مصلحتِ خویش ببرد از یادم

حسرت همدانی

به جام غیر کردی می ، نکردی یاد از من دوش تو با اغیار می خوردی و من خونِ جگر بی تو